Heel veel kilometers
Wat een heftige weken en maanden heb ik achter de rug! De voorbereiding op de UTVV in Slovenië heeft me echt op de proef gesteld. Ik heb intensief getraind, veel kilometers afgelegd en volop gewerkt aan mijn conditie. Het was een kwestie van ‘time on your feet’, vooral met het oog op de langere afstanden.
Om mezelf goed voor te bereiden, heb ik de Amerongse Berg Ultra Trail van 50 kilometer self supporting gelopen. Twee weken later stond ik weer voor een nieuwe uitdaging: 70 kilometer van Wijk aan Zee naar Den Helder, opnieuw self supporting. En alsof dat nog niet genoeg was, volgde een 100 kilometer van Hoek van Holland naar IJmuiden en de dag erna liep ik de Leenderbos 50 kilometer Ultra Trail. Best heftig allemaal en het ging allemaal niet vanzelf.
Time on Feet
De afgelopen tijd heb ik vooral veel kilometers afgelegd. Ik had voor mezelf een aantal doelen gesteld en ik wist dat als ik die niet zou halen ik misschien toch de stekker uit mijn UTVV-project zou moeten trekken. Dat zou betekenen dat ik misschien niet helemaal klaar zou zijn voor de uitdaging. Daarom heb ik me zo goed mogelijk aan mijn trainingsprogramma gehouden, en ik moet zeggen, het werkte prima. Het trainen zelf kost wel enorm veel tijd. Soms komt dat in conflict met mijn gezinsleven en dat is niet altijd makkelijk. Het is een constant zoeken naar de juiste balans en in balans is het nog niet helemaal.
Voeding blijft een probleem
Tijdens mijn trainingen heb ik vooral gefocust op de lange afstanden. Natuurlijk heb ik ook heuveltrainingen, intervallen en tempolopen gedaan om mijn snelheid en kracht te verbeteren, maar de lange afstanden waren echt essentieel in mijn voorbereiding. Ook trainen met voeding onderweg kreeg veel aandacht, want dit is na 50 à 60 km nog steeds een flinke uitdaging voor me en daar ben ik echt mee bezig. Ik heb moeite om mijn energie op peil te houden. Dit werd me vooral duidelijk tijdens een 100 km ultra, maar daar vertel ik straks meer over. Het blijft dus een belangrijk aandachtspunt in mijn trainingen.
Dat zou betekenen dat ik misschien niet helemaal klaar zou zijn voor de uitdaging
Twee self supporting ultra’s
Om lekker veel kilometers te maken, begon ik een serie lange afstanden met de Amerongse Berg Ultra Trail. Een pittige tocht van 50 kilometer over de Utrechtse Heuvelrug. Dit keer liep ik hem door de week, zonder de gebruikelijke verzorgingsposten onderweg, dus alles wat ik nodig had moest ik zelf meenemen in mijn racevest om self supporting te zijn. De start was bij het Boshotel in Overberg, een plek die tijdens evenementen van Trailrunning Europe altijd gezellig en druk is. Maar nu, op een regenachtige ochtend, stond ik daar in mijn eentje, op een verlaten parkeerplaats. Niet echt de sfeer waar ik normaal van geniet, maar goed, het was een training en geen evenement. Ondanks het onstuimige weer en zes uur lang regen, was ik aan het einde van de dag niet ontevreden. Ja, ik was doorweekt, maar de kilometers gingen soepel. Geen pijntjes, voeding op orde, en het voelde goed. Het was echt een mooie test voor mijn zelfvoorziening en conditie.
Bucketlist 70 kilometer project
De tweede in mijn reeks ultra trail trainingen was een eigen project en het had iets speciaals voor me. Vroeger kwam ik voor mijn werk veel bij Tata Steel en ik vroeg me altijd al af hoe het zou zijn om vanaf daar naar Den Helder te trailen, over het strand en door de duinen. Het werd eigenlijk een soort bucketlist idee. In de vroege ochtend werd ik door mijn dochter in Wijk aan Zee uit de auto gezet, vlak bij de strandopgang. Wederom regende het keihard en had ik wind tegen. Onder de rook van Tata Steel begon ik aan mijn tocht van bijna 70 kilometer. Gelukkig hield de regen na een uurtje op en brak het zonnetje door, wat voor een prachtig uitzicht zorgde tijdens de zonsopgang. Dat soort momenten, dat is waar je het eigenlijk voor doet. Onderweg heb ik echt alle jaargetijden meegemaakt: regen, hagel, zon, en eindeloos tegenwind op het strand, waarbij ik meerdere keren gezandstraald werd. Ondanks een kleine dip tussen Callantsoog en Groote Keeten, ging het best lekker en voelde ik me echt in mijn element. Ook voor deze tocht moest ik alles zelf meenemen in mijn racevest. Het valt me op dat ik met het grotere gewicht van mijn vest niet veel moeite heb.
De grote beproeving, 2 ultra’s in één weekend
Eind januari kwam dan toch echt de eerste grote beproeving. Hoek van Holland naar IJmuiden. Een nachtelijke tocht van 100 kilometer. De start was om 22.00 uur op vrijdagavond, en samen met Onno begon ik vol goede moed aan de uitdaging. Ik had echter al tegen Onno gezegd dat hij maar vooruit moest gaan, want ik wist dat ik hem toch niet bij zou houden. De eerste 50 à 60 kilometer gingen prima. Geen pijntjes en ik kon me goed aan mijn voedingsschema houden, wat altijd een grote zorg is bij zulke lange afstanden.
Maar na die 60 kilometer begon ik echt maagproblemen te krijgen. Misselijkheid, pijn, maar ik besloot niet te zeuren en gewoon door te gaan. Het weer was gelukkig ideaal, 8 graden en bijna geen wind. Prima omstandigheden om te lopen, al had ik wel moeite met het navigeren op de donkere paden. Het navigeren zelf ging goed, maar snel lopen op die smalle, hobbelige paden was er voor mij niet bij. Ik wilde absoluut niet vallen, zeker niet met de UTVV in zicht en ik wilde geen blessures oplopen. Bovendien stond er de volgende dag weer een uitdaging op de planning, dus het ging me vooral om de afstand en niet om mijn tijd.
Uiteindelijk deed ik over de 100 kilometer iets meer dan 14 uur, maar het moment dat ik bij de 90 kilometer was en door de duinen liep, wist ik dat ik het zou gaan halen. Eindelijk die 100 kilometer in de pocket, na twee keer eerder uitgevallen te zijn. Ik werd gewoon een beetje emotioneel, al die uren eenzame training, de vermoeidheid en de pijntjes van de afgelopen maanden, het was niet voor niets geweest. Ik had me van te voren al voorgenomen dat als ik deze 100 niet zou finishen de stekker uit mijn UTVV zou trekken.
Leenderbos 50km Ultra
De tweede grote beproeving kwam toen ik de 100 kilometer van Hoek van Holland naar IJmuiden had afgerond en de volgende ochtend om 9 uur alweer in Leende stond voor de Leenderbos Ultra, een tocht van 50 kilometer. Nu klinkt 100 kilometer na een 70 kilometer misschien niet als zo’n grote uitdaging, maar het venijn zat hem erin dat ik de 100 kilometer op zaterdagmiddag eindigde en de volgende ochtend alweer in de startblokken stond voor de volgende ultra. Toen ik ’s ochtends uit bed kwam, dacht ik wel even… oooeeff, die beentjes! Maar toen ik eenmaal onderweg was, ging het toch wel verrassend goed. Er waren een paar lopers die me vreemd aankeken toen ik hen vertelde dat ik de dag ervoor 100 kilometer had gelopen, maar ik zei al lachend: “Ik ben slecht in organiseren, dit is daar een goed voorbeeld van!”
Al met al ging deze ultra vrij soepel. Natuurlijk waren er hier en daar wat dipjes, maar ik kon redelijk doorlopen. Vooral de laatste 5 kilometer gingen lekker, mede dankzij Wouter van de Trailrunning Crew die me als haas vooruit hielp. Het was een pittige, maar ook een leuke ervaring en ik was blij dat ik ook deze uitdaging tot een goed einde bracht. Het gaf me weer dat extra stukje vertrouwen in mijn lichaam en in mijn vermogen om door te zetten, zelfs als alles een beetje tegenzit.
En als er iets is dat ik heb geleerd, is het dat ik altijd verder kan dan ik denk
Nog een kleine 3 maanden te gaan…
Nog een kleine 3 maanden te gaan en dan zit ik samen met Daniëlle in de auto onderweg naar Slovenië. Het voorjaar komt eraan, wat me weer wat meer energie geeft. Natuurlijk staan er nog wat ultra’s op mijn programma, want stiekem wil ik die Dutch Ultra Series-plak aan het einde van het jaar in ontvangst nemen. Er is nog genoeg werk te doen in de laatste maanden van de voorbereiding en de tijd vliegt echt voorbij. Heb ik vertrouwen? Nee… Maar niet van start gaan is geen optie. Het is een lange weg geweest, met ups en downs, maar ik weet dat ik alles heb gegeven om me zo goed mogelijk voor te bereiden. En als er iets is dat ik heb geleerd, is het dat ik altijd verder kan dan ik denk. Dus ook al is het vertrouwen nog niet helemaal waar het moet zijn, ik ga door.
Ga jij deze uitdaging ook aan?
Trail Events verblijft met een groep van 40 deelnemers vijf dagen in Ajdovščina, waar de UTVV zal starten en finishen. Elk jaar weer is dit een geweldig evenement waar trailrunners van alle niveaus zichzelf uitdagen en hun grenzen verleggen in de bergen rond de Vipava Vallei. Er zijn nog plaatsen vrij op de camping!
Wanneer je via ons boekt krijg je ook nog 10% korting op je deelname aan de UTVV voor een afstand naar keuze. Naast 165km kun je jezelf ook inschrijven voor de 15 – 30 – 60 of 110km race!
Neem voor meer informatie over dit onvergetelijke avontuur een kijkje op de website.
